احسان شادمانی

اجرای تئاتر ، ساخت فیلم های کوتاه و مستند

نقد زیبایی شناسی تدوین سکانس آغازین (( دار و دسته نیویورکی))

ساخته: مارتین اسکورسیزی

//چشمان پسر بچه ای که همه چیز را به خاطر می سپارد.//

درسته که از بیشتر فیلم های هالیوودی دل خوشی ندارم ، اما مارتین اسکورسیزی جای خود را دارد ، برای رسیدن به درک ریتم تدوینی سکانس آغازین دار و دسته نیویورکی بارها و بارها نگاه کردم .امیدوارم چیزایی که نوشتم به درد چهار تا آدم مثل خودم که عاشق تدوینن بخوره .در مولفه های تدوینی این اثر ،به خصوص در مقدمه که با فضای فیلم و کشت و کشتاری که در آن موج می زند آشنا می شویم ،متوجه استفاده ی تدوین گر و نگاه خیره کننده کارگردان در ریتم دکوپاژ صحنه می شویم که دیگر در هیچ کجای فیلم به آن بر نمی خوریم .شکل دکوپاژ صحنه و شیوه ی ارائه پلان ها در تدوین به شدت تماشاگر را با فضای فیزیکی رویداد و حس و جنس پلاستیک صحنه درگیر می کند،گویی میان آن فضا گیر افتاده ای ،گویی تو هم با پسرکی که دائم نگاه می کند ،هم درد و هم آوایی،گویی آن چشم ها ی سبزِ یشمی و کوچک و گیرای پسرک متعلق به تمام آدم های عاشق سینماست .به راستی که تدوین گر دارو دسته نیویورکی به خوبی از پس چیدمان این سکانس بر آمده است.